Eigen land eerst

Het Nederlands Bureau voor Toerisme & Congressen heeft becijferd dat 4,1 miljoen Nederlanders de vakantie in eigen land heeft doorgebracht. Goed nieuws voor de politieke partijen die momenteel ‘Bruin 1’ in elkaar knutselen. Vooral Wilders - de PVV bestaat in feite niet, want in de partij is maar plaats voor één malloot – zal zich in de handen wrijven bij deze uiting van toeristisch nationalisme. Wat is er heerlijker dan al die blonde kaaskoppen door het laagland te zien fietsen, hun bammetjes nuttigend aan de voet van een echte Hollandse molen, terwijl op het belendende perceel de boer z’n grond bemest met echte Hollandse koeienstront.
Weg met Europa, roept Wilders, en daar hebben we dit jaar massaal gevolg aan gegeven. We zijn klaar met het spekken van die Italianen, Grieken, Fransen en Portugezen. Als je ook ziet hoe zij met hun geld omspringen... binnenkort zijn ze allemaal failliet en komen ze alsnog bij ons aankloppen. En Turkije moeten we al helemaal mijden, want daar heerst de sharia en kun je zelfs bij 40 graden nog over de hoofddoekjes lopen, zegt Geert.
Nee, die Geert heeft het goed gezien met zijn ‘eigen land eerst’. Want al die keiharde euro’s worden nu allemaal hier besteed en dat scheelt straks misschien weer een miljardje in de bezuinigingsbegroting.
Waar zou Geert zelf het liefst op vakantie gegaan? Helaas komen we daar niet makkelijk achter, want zijn reis- en verblijfagenda is topgeheim. Maar ik heb wel een paar vermoedens. Ik zie hem zo zitten in z’n blote bast op de veranda van een boerderij in een blank boerenreservaat in Zuid-Afrika, waar de braai toch het lekkerst smaakt met ons soort menske. Of vanuit een orthodoxe kibboets in bezet Palestijns gebied door de schietluiken kijken of er nog wat islamitische idioten kunnen worden omgelegd. Misschien zoekt hij het wel dichterbij en zit hij samen met Filip de Winter in een legertentje in de Ardennen plannen te smeden om de Nederlanden na 180 jaar te herenigen.
Maar vakantie in Nederland? Geert? Zolang je hier op elke hoek van de straat een broodje falafel of döner kebab kan eten, zie ik dat niet gebeuren. Geert mag dan graag gedogen, maar alleen als hij daar christenbroeders mee kan helpen. Helemaal als ze uit Limburg komen. Allaahf!

Bart Lankester
(www.morgenstrand.nl)

Geiten binden strijd aan met bosbranden

Bent u wel eens met uw kind of kleinkind naar een geitenboerderij geweest? Is het u opgevallen dat geiten meteen aan de capuchon van uw (klein)kind beginnen te knabbelen? Geiten lusten van alles en nog wat en daarvan maken de Spaanse en Portugese brandweer dankbaar gebruik. Kurkdroge struiken, bladeren, takjes, niks is te gek. Maarliefst honderdvijftigduizend geiten werden in het Noordelijk grensgebied ingezet om de ‘brandstof’ voor de gehate bosbranden op te ruimen. Naast natuurlijke brandpreventie, biedt het Spaans/Portugese project werkgelegenheid aan zo’n vijfhonderd man waaronder herders, kaasmakers en slagers. Als klap op de vuurpijl komt er een biomassacentrale waarbij energie wordt opgewekt uit verbranding van organisch materiaal. Kosten van het project: vijftig miljoen euro. Met de opbrengst uit vlees en melkproductie hoopt men jaarlijks dertig miljoen te beuren. De geiten krijgen negenduizend hectare ter beschikking.
In Portugal brandde dit jaar zo’n honderdvijfendertig hectare bos af. Dat is vijfentwintig keer de Hoge Veluwe. De verandering van het klimaat zorgt rond de Middellandse Zee voor verdroging en toenemend gevaar voor bosbranden. (Bronnen: Portugal.blog.nl en knmi.nl )

Familiefietsen (2)

Ook deze zomer hebben wij weer met het gezin een korte fietsvakantie gehouden in eigen land. Wat is daar zo bijzonder aan om er weer over te schrijven? Afgezien van de vraag of het bijzonder is – alhoewel, als je een protesterende puber alsnog weet te verleiden en zichtbaar ziet genieten, is dat zeker memorabel – was er in deze vierdaagse ten minste één opmerkelijk moment dat het vermelden waard is.
Op dag drie arriveerden we op een reusachtige familiecamping in hartje Betuwe. Het grootste deel van de behuizing bestond uit grote stavaravans met instortingsgevaar, achter monumentale heggen en schuttingen waar hengelende kabouters en draaiende molens het enige teken van leven waren. Ondanks de zinderende zomerhitte leek hier de winterslaap nog niet verdreven.
Van de nieuwe eigenaar, die ons verwelkomde in een spiksplinternieuwe receptie, begrepen wij dat de camping bezig was een facelift te ondergaan. Of de campingbewoners daar ook deel van gingen uitmaken, werd mij niet duidelijk.
Onze trekkershut stond zoals gewoonlijk aan het uiterste randje van de camping en dus ver weg van alle voorzieningen. Dit keer voelden wij ons geen paria, want de hut stond onder de bomen aan de oever van een prachtig meertje, waar onder meer een Nijlganzenpaartje, meerkoetjes en een groene specht hun domicilie hadden.
Toen wij het meer in plonsden, zag je links en rechts wat hoofden uit caravans steken. Gekke lui toch, die trekkers. Na het afdrogen vroeg ik aan een van de nieuwsgierige fossielen of het hier aangenaam toeven was. En daar ging het verhaal: ‘Wij staan hier al dertig jaar. Mijn vrouw wilde het graag, van mij hoefde het niet zo. De nieuwe eigenaar heeft beloofd er weer wat moois van te maken en dat is hard nodig ook, meneer. Het afgelopen jaar zijn 100 mensen van de camping af geschopt. Die maakten er een bende van. Zuipen, ruzie maken, vechten... Allemaal uitkeringtrekkers die niets om handen hebben. Ik heb altijd keihard gewerkt en na mij pensioen ben ik nog steeds bezig als adviseur. Ik ben blij dat ze dat zootje hebben opgeruimd.’
Flodder-achtige taferelen in De Betuwe. Achter al die caravandeuren gaat veel meer leed verscholen dan wij als ééndagsgasten kunnen bevroeden. Ook vakantie vieren in eigen land heeft kennelijk zijn grenzen.

Bart Lankester
(www.morgenstrand.nl)

Nieuwe bestemming: Verken Servië op eigen houtje

Als wij u onlangs enthousiast wisten te maken voor Servië dan hebben we goed nieuws. De individuele reis naar Servië staat inmiddels op het programma. Naast de indrukwekkende steden Novi Sad en Belgrado aan het begin en het eind van de reis, bezoekt u twee afgelegen bergregio’s. Zo krijgt u een goede totaalindruk van dit bijzondere land.

U vraagt en wij draaien
Tijdens de reis trekt u uw eigen plan. Uiteraard krijgt u van ons uitgebreide informatie over wat er in de omgeving te doen is. De gastheer en gastvrouw van het pension staan klaar om uw plannen uit te voeren. Wilt u paarden of ezels huren? Weggebracht worden om elders te wandelen of juist opgehaald aan het einde van de tocht? Tegen een bescheiden vergoeding is het allemaal mogelijk.

Puur
Servië is in allerlei opzichten puur te noemen. De lucht is er schoon en heilzaam voor de luchtwegen. Tijdens boswandelingen in de zomer kunt u bosbessen en bramen plukken. Bij warm weer bieden de vele meren en rivieren aangenaam verkoeling. In de herfst is het paddestoelentijd. De mensen ademen er een open gastvrijheid die je vaker ziet in streken die nog niet massaal door toeristen worden bezocht.
Op de site van Natuurlijk Reizen vindt u meer informatie over deze reis. ----> lees meer!

Biergevecht

Dat voetbal oorlog is, hebben we jaren geleden al geleerd van de legendarische trainer Rinus Michels. Ik dacht altijd dat het een zachtaardige man was, die Michels. Maar in zijn vak ging hij over lijken en stuurde hij zijn elftal tot de tanden bewapend het veld in. Dat het in 1974 uiteindelijk geen wereldtitel voor Oranje opleverde, was te danken aan een offday van Cruijff en een houterige schwalbe van Hölzenbein.
Op het WK in Zuid-Afrika is van oorlog op het veld nog weinig te merken. Op de tribunes echter des te meer. Of beter gezegd: aan het sponsorfront. Koning Voetbal is namelijk in de tentakels van de grote bierfabrikanten terecht gekomen. Het Nederlands elftal wordt gesponsord door Heineken, het WK door Budweiser. Voor de miljoenen die deze bierjongens neertellen, wordt een exclusieve taplicentie verstrekt en zijn concurrerende merken niet welkom op en om het veld.
Het Brabantse Bavaria, dat alleen al vanwege de omzet het liefst het hele jaar door carnaval viert, probeert het biercordon te omzeilen door drie elftallen jongedames in oranje minijurkjes de tribune op te sturen. Tsja, als je bier niet te zuipen is moet je het over een andere boeg gooien. Een slimme zet is het wel, want de Bavaria Babes – overduidelijk niet op voetbalkennis geselecteerd – worden regelmatig op de korrel genomen door opgewonden cameramannen. Media-aandacht is onbetaalbaar. En ondanks dat er geen logo op de jurkjes te bekennen is, weet iedereen waar Abraham zijn pilsje haalt.
De biersponsors kwamen meteen in actie. Tijdens de oefenwedstrijden in Nederland probeerde de KNVB, op verzoek van Heineken, tevergeefs de BB’s uit het stadion te weren. In Zuid-Afrika pakten ze het wat voortvarender aan. Daar werden de meiden als ware alcohooligans uit het stadium geplukt en achter slot en grendel gezet. Zo, nu eerst een Budweiser, zeiden de FIFA-bobo’s triomfantelijk tegen elkaar.
Het voetbal is niet om aan te zien, maar van de rest geniet ik met volle teugen.

Bart Lankester

(www.morgenstrand.nl)

Gesprek tussen Cohen en Bouterse

Cohen werd onlangs bij NOVA gevraagd hoe hij er straks als premier tegenover staat de kersverse president van Suriname Desi Bouterse te ontvangen voor een staatsbezoek. Cohen antwoordde min of meer als volgt: vóór Bouterse überhaupt bij het torentje aankomt, wachten hem bij de douane andere beambten die voorlopig niet met hem klaar zijn. Zo. Cohen was zichtbaar in zijn nopjes over het gegeven antwoord (heel adrem en zonder haperen) maar het moment van triomf duurde maar kort. De interviewer smeet hem onmiddellijk de realiteit voor de voeten. Presidenten hebben wettelijk vrijstelling van celstraf. Potverdrie, even niet aan gedacht, zag je Cohen denken. Nou goed. In ieder geval zou Cohen hem, als hij Bouterse al zou ontvangen, flink aan de tand voelen. Hij zou hem wijzen op de betekenis van zijn besmette imago voor de verhoudingen tussen Nederland en Suriname.

Hoe zou zo’n gesprek tussen de staatshoofden in spé concreet verlopen? Ik kan het niet helpen maar mijn fantasie gaat er een beetje mee aan de haal. Ik stel me zo voor dat Cohen het gesprek begint: 'Hoe serieus kunnen we u nemen mijnheer Bouterse? Veroordeeld voor drugssmokkel! U hebt wel lef hè! Een staatsbezoek brengen nu u onschendbaar bent.' Bouterse achteroverleunend: 'Moet u luisteren mijnheer eh, Cohen?' 'Cohen is de naam.' ' Ik heb in het verleden dingen gedaan waar men in Nederland misschien een beetje anders tegenaan kijkt dan in Suriname. Drugshandel, tja, het wordt bij ons meer als een kwajongensstreek gezien. Iedereen heeft bij ons wel iets op zijn kerfstok. Brunswijk gaat ook niet helemaal vrijuit met zijn junglecommando. Als we zo gaan redeneren kan er niemand meer president worden. Er zijn ergere dingen, zullen we maar zeggen.' Cohen recht zijn rug. 'En de decembermoorden, mijnheer Bouterse? Ook een kwajongensstreek?' Bouterse wuift met zijn hand alsof hij zich van een lastige vlieg ontdoet. 'Dat moet u in de contekst bekijken. Dat waren andere tijden. Bovendien, daar heb ik mijn excuses voor aangeboden. Kijk, ik kan het ook niet helpen dat het volk mij vergeeft en mij als leider wil. Net zo min dat u het kan helpen dat Nederland in het verleden Suriname voor zijn slavenhandelkarretje gespannen heeft. We zullen het met elkaar moeten doen, mijnheer Cohen. Waar wilde u het verder nog over hebben?'

Natuurlijk Reizen vertrekt op 4 augustus naar Suriname voor een 22-daagse ontdekkingstocht. De afgelopen twee reizen waren volgeboekt! Kijk voor meer informatie op de website.

Vrede in Nepal

De wereld wacht met spanning af of het inderdaad gaat gebeuren. De Nepalese premier Madhav Kumar heeft onlangs zijn ontslag ingediend. Zijn aftreden, bedongen door de maoïsten, maakt de weg vrij voor een nieuwe coalitieregering en grondwet. Deze moeten een eind maken aan de schermutselingen die het land al decennia lang teisteren.
Het zijn de naweeën van een gewapend conflict (1996-2006) tussen de maoïsten en het koningshuis. Die strijd ging gepaard met geweld, afpersing, ontvoering van kinderen en brute moorden. Na de vredesovereenkomst in 2006 bleef het conflict nasmeulen met gewelddadige confrontaties over en weer. Vrede gunnen we dit prachtige land en zijn van nature zachtaardige bevolking van harte.

U kunt de vrede proeven, alsook de overweldigende natuur, de smaak van buffelmelk en papaya’s, de spiritualiteit van de ceremonies en de vriendelijkheid van de mensen.

Natuurlijk Reizen vertrekt op 4 juli,17 oktober en 14 november voor een 22-daagse reis.
Kijk voor meer informatie op de site.